mypressious.gr

Ας μιλήσουμε σήμερα για στρατηγικές και κάστρα…

Και για χαρακτήρες στρατηγών και στρατιωτών, μαχόμενων και περικυκλωμένων.

Και για συνθήκες ευνοϊκές και αντίξοες.

Και εδώ να τονίσω ότι δεν έχω καμία απολύτως σχέση με όλα αυτά.

Οπότε δεν μπορώ να μιλήσω για κάτι που δεν κατέχω.

Αν με έστελναν τα τότε χρόνια να διαπραγματευτώ την παράδοση ενός κάστρου ή ενός στρατού, παράδειγμα, θα πήγαινα χαλαρή και με τη σκέψη ότι σήμερα μπορεί απλώς να μην είναι σε φάση να παραδοθούν. Και ξέρω πλέον πως δεν μπορούμε να πιέσουμε καταστάσεις.

Θα τους έλεγα, θέλετε; Θα έλεγαν μπα, ασ’ το καλύτερα. Θα απαντούσα εντάξει, κάποια στιγμή θα ξαναπεράσω. Και, όπως λένε και οι Ισπανοί, aquí, paz y gloria (=εδώ, ειρήνη και δόξα). Το δικό μας, δεν τρέχει κάστανο.

Σιγά μη μας πιάσει άγχος και για κάτι τέτοιο. Τόσα κάστρα, εξοχικά, αγροί, πουρνάρια, θάλασσες και ποτάμια υπάρχουν που μπορούμε να κυριεύσουμε.

Τώρα βέβαια εμείς τα λέμε αυτά έξω από το χορό και… το κάστρο.

Οι μέσα είναι σε δυσκολότερη θέση. Γιατί εδώ που τα λέμε τόσον καιρό ησυχία και ηρεμία, χωρίς κανείς να τους ζητά να μοιραστούν τίποτα. Χωρίς κανέναν πάνω από το κεφάλι τους, όλες οι καλλιέργειες για πάρτη τους, οι διακοπές, τα μεθύσια και οι γιορτές. Αυτόφωτοι και αυτάρκεις. Και ξαφνικά κάποια μέρα, εμφανίζεται κάποιος, από κάπου, με κάτι στρατιώτες και τους φέρνει σε μια κατάσταση περισυλλογής. Τι κάνουμε τώρα;

Δύο οι περιπτώσεις.

Αν δεν θέλουν να αλλάξουν καθόλου και αν ο στρατός φαίνεται όχι και πολύ του στυλ τους, τότε καλύτερα να θυμηθούν ξανά τις άμυνές τους, να σηκώσουν τις πόρτες και να βαθύνουν την τάφρο. Ας διπλασιάσουν και τη φρουρά, μπας και κοιμηθεί κανένας στη βάρδιά του και τους πλησιάσουν από εκεί που δεν το περιμένουν. Γιατί αυτοί οι συγκεκριμένοι όντως φαίνονται αποφασισμένοι όχι μόνο να μπουν μέσα, αλλά και να εγκατασταθούν.

Αν όμως τους εμπνέει ο αντίπαλος (που ακούγεται περίεργο, αλλά συμβαίνει, γιατί όλα από τη ζωή είναι βγαλμένα που έλεγε και ο παππούς), ας το ξανασκεφτούν. Μπορεί να ήρθε η ώρα για ένα άβολα βολικό καθεστώς ανεξάρτητης εξάρτησης. Μπορεί και να γίνουν με τον καιρό ένα πιο μεγάλο και δυνατό κάστρο, με λιγότερες χαραμάδες. Ίσως ήρθε η ώρα να ξεκουραστούν. Να αράξουν και να ξεχαστούν.  

Στην τελική, αν κάτι πάει στραβά, δε σκάμε. Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι 😊.

Planet M

Τι να γράψω τώρα; Εμ.. γενικά αλλάζω, όπως οι εποχές και ο άνεμος... Κάποιες σταθερές αξίες πάντως, όλα αυτά τα χρόνια, είναι οι ταινίες, τα βιβλία, η φωτογραφία, το μποξ, η μουσική, τα κάστανα και το καλαμπόκι (άσχετα τα δυο τελευταία, αλλά ήθελα να τα βάλω). Επίσης, οι ειλικρινείς άνθρωποι.

Add comment

Κατηγορίες