mypressious.gr

Little miss Grumpy – Η πιο ευχάριστα μουντρούχα εικονογράφος

Η Little miss Grumpy είναι η Μαρία Παγκάλου. Ή το ανάποδο· η Μαρία Παγκάλου είναι η Little miss Grumpy. Κι επειδή το Little miss Grumpy είναι όσο να πεις πιο καλλιτεχνικό, θα πορευτώ μ’ αυτό. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει καθαρά στηριζόμενος στο «Grumpy» του ονόματος ότι η Little miss Grumpy είναι η πιο μουντρούχα εικονογράφος που μεσουρανεί στον χώρο του Instagram εδώ και αρκετό καιρό. Βλέποντας όμως τις δημιουργίες της πάνω σε καδράκια, τετράδια και ατζέντες, ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται στο πι και φι, στο άψε σβήσε, μέχρι να πεις κύμινο και τα συναφή, καθώς τίποτε δεν παραπέμπει σε γκρίνια. Ακόμη όμως και με το συγκεκριμένο όνομα, η ίδια δεν παύει να είναι αγαπητή στο κοινό της, όπως άλλωστε και ο αντίστοιχος χαρακτήρας από τα πασίγνωστα βιβλιαράκια «Μικροί Κύριοι, Μικρές Κυρίες» ή ο Γκρινιάρης από τα Στρουμφάκια. Η πολλή γλύκα άλλωστε είναι πλέον πασέ και κλισέ και -ας το παραδεχτούμε ομόφωνα επιτέλους- βαρετή και ανάλατη. Όπως και να έχει, ποτέ πριν το «grumpiness» δεν ήταν τόσο διασκεδαστικά ευχάριστο.

Με καταγωγή από την Αθήνα, η Little miss Grumpy αν και αρκετά «little» -μόλις 28 Μαΐων-, έχει καταφέρει να γεμίσει την καθημερινότητά μας με όμορφες, πολύχρωμες εικόνες «ντυμένες» με μία νότα γλυκιάς μελαγχολίας. Πρόκειται για εικονογράφηση αληθινών χαρακτήρων σαν εμένα κι εσένα, καθώς και λογοτεχνικών ή και άλλων που ξεπηδούν από τον κόσμο της τέχνης, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι καρτουνίστικες φιγούρες με μία δόση ντανταϊσμού, καθώς οι αναλογίες τους κάθε άλλο παρά φυσιολογικές είναι· επικρατεί το τεράστιο κεφάλι σε σχέση με το σχεδόν ισχνό σώμα και τα χαρακτηριστικά μεγάλα μάτια που συναντάει κανείς στα ιαπωνικά anime. Ενίοτε, ενδέχεται το focus να πέφτει στη μύτη ενός χαρακτήρα, ο οποίος δίνεται με έντονες γωνίες και πιο σκούρες αποχρώσεις, σκέτος σουρεαλισμός δηλαδή, αλλά μη φανταστείς κάτι τρομακτικό ή αποκρουστικό, το αντίθετο μάλιστα.  Όλοι οι χαρακτήρες της Little miss Grumpy έχουν με τον τρόπο τους κάτι το ενδιαφέρον, όλοι αποπνέουν κάτι συγκεκριμένο και απολύτως προσωπικό· αμφότερα βασικά χαρακτηριστικά της τέχνης κι ας μη γίνονται πάντα αντιληπτά.

Και μπορεί στις δημιουργίες της να μην τσιγκουνεύεται το χρώμα, όταν όμως τη ρωτήσεις ποιο είναι το δικό της αγαπημένο θα σου πει το γκρι. Μάλλον αναπάντεχη απάντηση, αλλά όπως λέει και ο καλλιτέχνης Derek Jarman, «το γκρι είναι ο λυπημένος κόσμος μέσα στον οποίο πέφτουν όλα τα χρώματα, ο χώρος όπου το χρώμα τραγουδάει, η πισίνα που δέχεται άλλα χρώματα όταν αυτά ματώνουν»· ένας καμβάς, κοινώς, που περιμένει να «λερωθεί» με ουράνια τόξα. Δεν είναι επίσης τυχαίο που ο αγαπημένος καλλιτέχνης της Little miss Grumpy είναι ο Edward Hopper και ο αγαπημένος της πίνακας το Summer Evening του ίδιου. Αν παρατηρήσει κανείς τη δουλειά του Hopper θα διαπιστώσει ότι η φανερή μοναξιά που «αγκαλιάζει» τους χαρακτήρες του και η στατικότητα που τους χαρακτηρίζει δίνεται πολλάκις με διάφορες αποχρώσεις του γκρι.

Απλή, προσιτή και αφοπλιστικά ειλικρινής, η Little miss Grumpy αφήνει τον αναγνώστη να κοιτάξει μέσα από την κλειδαρότρυπα, απαντώντας σε ερωτήσεις που σκοπό έχουν να ερμηνεύσουν τον καλλιτέχνη, με τη συνειδητοποίηση φυσικά ότι αυτό δεν είναι ποτέ καθολικά εφικτό.

Το καλλιτεχνικό «Little miss Grumpy» πώς προέκυψε;

Μακάρι να είχα μια ιστορία να πω γι’ αυτό. Το όνομα, όπως και το αυγό ως σήμα κατατεθέν, προέκυψαν εντελώς αυθόρμητα, επιπόλαια, χωρίς κρυφά νοήματα και πιασάρικες βλέψεις. Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί δεν επέλεξα την αμέσως επόμενη επιλογή που είχα σκεφτεί (Little miss Sunshine), αλλά απαντάω γρήγορα στον εαυτό μου ένα κοφτό «όχι».

Έχεις σπουδάσει κάτι σχετικό με τη ζωγραφική ή έχουμε να κάνουμε με έμφυτο ταλέντο που εξελίσσεις μόνη σου;

Προσπάθησα να σπουδάσω γραφιστική αλλά δε μου ταίριαξαν τα ψηφιακά. Τελικά σπούδασα ηθοποιός. Είναι που δεν μπορώ να με φανταστώ με μία μόνο ιδιότητα. Όπως και να ’χει το πράγμα, πιστεύω πολύ στην εξέλιξη μέσω της σκληρής δουλειάς. Ζωγράφιζα πάντα, κι έτσι, χωρίς να το γνωρίζω ή να το κυνηγάω, μάθαινα πολλά.

Έχεις επηρεαστεί από κάποιους -εν ζωή ή και όχι- καλλιτέχνες;

Πολύ! Επηρεάζομαι από όλα τα είδη τέχνης κι από καλλιτέχνες παλαιότερους και σύγχρονους. Από τον Shakespeare, τον Ευριπίδη, τον Da Vinci και τον Bruegel ως τον Saramago, τον Παπαμάρκο, τον Puybaret και τον ΙΝΟ.

Ποιο είναι το Top 3 των αγαπημένων σου ζωγράφων;

Δύσκολο να διαλέξω αλλά θα πω … τον Hopper, γιατί κατάφερε να αποτυπώσει το φανταστικό μέσα στο πραγματικό, τον Escher γιατί του την έσπαγαν τα τόσο στατικά αντικείμενα γύρω του και αποφάσισε να τα κάνει να κινούνται, τον Caravaggio γιατί επέλεξε να φωτίσει μέσα από το απόλυτο σκοτάδι.

Τι υλικά χρησιμοποιείς για τις δημιουργίες σου;

Τις αγαπημένες μου νερομπογιές και τις ξυλομπογιές που όλο θέλουν ξύσιμο και όλο με κουράζουν αλλά …


Αυτό που αποτυπώνεται στη δουλειά μας αντανακλά αυτό που έχουμε μέσα μας.

Η τεχνική σου είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική και αισιόδοξη με μία μελαγχολική πινελιά ενίοτε, αν θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω έτσι. Είναι αποτέλεσμα εξέλιξης ή εξαρχής σου βγήκε έτσι;

Την τεχνική την ανακαλύψαμε στην πρώτη μας εικονογράφηση με τον Μιχάλη Βαλάσογλου. Τελικά πήραμε αυτό το μεγάλο κεφάλι και το μικρό σώμα κι ο καθένας το εξέλιξε σε κάτι δικό του. Κάπως εδραιώθηκε βέβαια αυτή η τεχνική και προσπαθώ να την σπάω πού και πού με κάτι εντελώς διαφορετικό. Παρατηρώ πως τελικά με όποια τεχνική κι αν σχεδιάσω τον άνθρωπο, θα αποπνέει μια μελαγχολία. Δε θα πω και κάτι καινούργιο αλλά … ναι, φαίνονται όλα. Αυτό που αποτυπώνεται στη δουλειά μας αντανακλά αυτό που έχουμε μέσα μας.

Και μιας και η τεχνική σου αποτελεί την υπογραφή σου -αν το θέλεις-, έχουν προσπαθήσει να σε μιμηθούν ποτέ; Κι αν ναι, πώς το αντιμετώπισες;

Έχουν προσπαθήσει, ναι. Είναι εύκολο να μιμηθεί κάποιος την συγκεκριμένη τεχνική. Το αντιμετώπισα ώριμα … πήρα μια χαρτοσακούλα κι έκανα αναπνοές. Κι εγώ μιμούμαι και εμπνέομαι από άλλους, πάντα όμως βάζω το δικό μου στοιχείο, αλλιώς δεν ευχαριστιέμαι, δεν έχει ενδιαφέρον. Με κάνει περήφανη το γεγονός πως κάποιοι άνθρωποι εμπνέονται από τη δική μου δουλεία. Αυτό είναι ευτυχία, επιτυχία. Πολλές φορές μου στέλνουν φωτογραφίες τα έργα τους στο Instagram, που είναι σχεδόν ίδια με κάποιο δικό μου. Αυτό με κάνει αυτομάτως να κλαίω, είναι υπέροχο. Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δε βγήκε να πει πως το έργο αυτό είναι δημιούργημα της φαντασίας του, όλοι όσοι ανέβασαν τις ζωγραφιές τους με ανέφεραν ως πηγή έμπνευσης και έτσι είναι το σωστό. Κι εγώ το κάνω όταν εμπνέομαι από κάποιον άλλον. Όταν κάποιος όμως θα «πουλήσει»το σχέδιο που είδε από εμένα για δικό του, τότε εκεί, ναι, απογοητεύομαι, στεναχωριέμαι, νευριάζω … και μετά -με απόλυτη ψυχραιμία- επικοινωνώ μαζί του. 

Πέρα από το να είσαι καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2019, πώς είναι να εργάζεσαι και ως καλλιτέχνης; Ισχύει η ζοφερή πραγματικότητα που χρόνια τώρα ακούμε και για την οποία διαβάζουμε ή όποιος το παλεύει εντέλει τα καταφέρνει; Μήπως δηλαδή κι εμείς οι Έλληνες είμαστε όλο γκρίνια αλλά από πράξεις τίποτα;

Ως λαός είμαστε όλο γκρίνια και δράμα. Από μικρή μου έλεγαν «οι ζωγράφοι πεθαίνουν στην ψάθα, οι ηθοποιοί πεθαίνουν στην ψάθα» … Όσο έχω ιδέες και όραμα και για όσο αντέχω θα εργάζομαι ως καλλιτέχνης. Αν τα χρήματα που βγάζω δεν καλύπτουν τις ανάγκες μου, θα κάνω οποιαδήποτε άλλη δουλειά για να ζήσω. Πιστεύω πολύ στους καλλιτέχνες της γενιάς μου και είναι τιμή μου να συγκαταλέγομαι σ’ αυτούς. Θα το παλεύω όσο αντέχω για να αποδεικνύω με όλη μου τη δύναμη πως μπορούμε να ζήσουμε και μέσα από την τέχνη μας. Κι άλλωστε, πότε ένας καλλιτέχνης λέει «τα κατάφερα»; Άμα το πει, πάει, θα βαρεθεί τη ζωή του. Είναι τόσο αβέβαιο το μέλλον μας για να ξεστομίσουμε κάτι τέτοιο, θα ήταν τόσο αλαζονικό.

Απ’ ό,τι παρατηρώ στο Instagram, για αρκετό καιρό σταματάς να δέχεσαι παραγγελίες γιατί δε «βγαίνεις» χρονικά. Αυτό είναι προφανώς κάτι πολύ θετικό για εσένα. Δείχνει όμως ο κόσμος κατανόηση σε περίπτωση που μείνει στην απέξω; Έχεις δεχθεί ποτέ πίεση να αναλάβεις επιπλέον δουλειές; Αν ναι, πώς το αντιμετώπισες;

Ναι, χρειάζομαι διαλείμματα από τη δουλειά για δουλειά. Ευτυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι που επικοινωνούν μαζί μου μέσω Instagram είναι υπομονετικοί, ευγενικοί και κάποιες φορές αφοπλιστικά γλυκείς. Είναι ελάχιστοι εκείνοι που με έχουν πιέσει -μπορεί να είναι και δύο ή τρείς-, απλώς η πίεση, ακόμα και στην ελάχιστη ποσότητα, με κάνει να γρυλίζω. Πάντα χρειάζομαι ένα κίνητρο για να ζωγραφίσω κάτι, με την πίεση ακόμα κι αν το κίνητρο υπάρχει, παύει να με ενδιαφέρει.

Μαζί μου δε θα μάθει κανείς να ζωγραφίζει τέλεια, αλλά θα μάθει να πιστεύει αρχικά στον εαυτό του.

Πρόσφατα άρχισες να πραγματοποιείς σεμινάρια ζωγραφικής. Σου το πρότειναν ή έχεις αποφασίσει να επεκταθείς και σε άλλους τομείς, όπως αυτόν της εκπαίδευσης; Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό.

Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Μου το ζήτησαν αρκετοί άνθρωποι και είπα να το δοκιμάσω. Το πρώτο σεμινάριο ολοκληρώθηκε και πήγε πολύ καλά. Μακάρι να καταφέρω να κάνω λόγια τις σκέψεις μου για την τεχνική της ζωγραφικής. Μαζί μου δε θα μάθει κανείς να ζωγραφίζει τέλεια, αλλά θα μάθει να πιστεύει αρχικά στον εαυτό του, ότι αυτό ή εκείνο ή το άλλο μπορεί να το σχεδιάσει, να κάνει τις ιδέες του εικόνες, να τολμήσει περισσότερο· όπως έλεγαν και τα παιδιά στο σεμινάριο και με πείραζαν «να μην το φοβηθεί». Δεν μπορώ να απευθυνθώ σε επαγγελματίες γιατί έχω πολλά χιλιόμετρα ακόμα να διανύσω. Πιστεύω πολύ στο τυχαίο που σου προσφέρει το νερό και το χρώμα. Πολλά σχέδια άρχισαν από κάποιο ατύχημα. Αυτό πώς να το εξηγήσεις; Συχνά, η τυχαιότητα επιφυλάσσει κάποια αδιόρθωτα λάθη που σου ανοίγουν νέους δρόμους, απρόσιτους από τη συνειδητή οδό. Δυσκολεύομαι να μιλήσω για την τυχαιότητα γιατί εξ ορισμού είναι ένα πράγμα που δεν εξηγείται. Είναι σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις το ασυνείδητο. Εξάλλου, και η συζήτηση για τη ζωγραφική και για την τέχνη γενικότερα είναι αδιέξοδη. Αν μπορούσα να εξηγήσω τη ζωγραφική μου, θα μπορούσα να εξηγήσω τη διαίσθησή μου. Σε ένα σεμινάριο λοιπόν, μπορεί κανείς να μάθει κάποιες τεχνικές αλλά δεν μπορεί να γίνει ζωγράφος ή ηθοποιός.

Τι σχέδια έχεις για το μέλλον;

Φαντάζομαι συνεχώς αψεγάδιαστα σχέδια, που όταν έρχεται η ώρα να τα ζωγραφίσω ουδεμία σχέση έχουν με αυτό που φανταζόμουν. Εμπιστεύομαι τις ικανότητές μου και αφήνω το τυχαίο και το ατύχημα να δημιουργήσουν για λογαριασμό μου. Κάπως έτσι σκέφτομαι και για τα μελλοντικά μου σχέδια, πέρα από τη ζωγραφική.

Για περισσότερη γεύση από Little miss Grumpy, επισκεφθείτε τη σελίδα της στο Instagram.

Ellie-Joy

Ταξίδια, βιβλία, ταινίες, φωτογραφία, μουσική, φαγητό, σοκολάτα, κρασί, σκυλιά, άνθρωποι με "ανοιχτά" μυαλά. "These are a few of my favourite things."

Add comment

Κατηγορίες