mypressious.gr

«Ναι» σημαίνει «όχι» … Ίσως και «ναι», αλλά το «ίσως» είναι και «όχι» … και πάει λέγοντας … Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε …

Και είμαι ξάπλα, Σάββατο πρωί, σαν τη Μάγια του Γκόγια. Και σκέφτομαι τι θέλω να κάνω σήμερα. Διάφορες οι προτάσεις αλλά, μην κοροϊδευόμαστε, μεγάλη και η τεμπελιά. Πότε να ετοιμαστείς, να βγεις από το σπίτι, να πάρεις μετρό, να ποδοπατηθείς από τους άπειρους τουρίστες στο κέντρο, να πας για καφέ, αν βρεις βέβαια μέρος να ξαποστάσεις, να γυρίσεις, να φας, να πλύνεις τα πιάτα, να καθαρίσεις το σπίτι, να πετάξεις τα σκουπίδια, να κάνεις τις αγορές της εβδομάδας και να δεις μετά τι ακριβώς θέλεις να κάνεις με τις δυο ώρες που σου μένουν, απείρως κουρασμένη βέβαια από όλη την εβδομάδα, το τρέξιμο και τις υποχρεώσεις. Και σε περιμένει και μια, απειλητική πλέον, στοίβα σιδέρωμα στη γωνία. Υπομονετική και επίμονη θα τη χαρακτήριζα, αλλά διαλέγω να την αγνοήσω, μέχρι να εξαντληθούν όλα τα καθαρά και ατσαλάκωτα μπλουζάκια μου. Έχω και κάτι εκκρεμείς αναφορές που πρέπει να τελειώσω για τη δουλειά… Και δεν έχω και παιδιά…

Ας επιστρέψουμε όμως στον εσωτερικό μου μονόλογο.

Και σκέφτομαι. Και θέλω να δω φίλους, αλλά και δε θέλω. Θα μου άρεσε και ένας καφές, αλλά μπορώ να μείνω και μέσα. Ίσως να πάω σε καμιά έκθεση, ίσως και όχι. Για φαγητό καλύτερα. Μπα, ούτε αυτό με πείθει. Ή ναι; Δεν είμαι σίγουρη αλλά και ναι, είμαι. Ίσως αυτό το «ναι» να γίνει «όχι», ίσως και να παραμείνει «ναι» για κάποια δευτερόλεπτα. Ίσως γίνει «ίσως», το «ίσως» μετά θα γίνει «όχι» ή και «ναι». Και όλα αποκτούν τότε μια παράξενη essence αδιαφορίας και πονοκεφάλου.

Όσο το σκέφτομαι, ανοίγω το Instagram. Και εκεί βλέπω ένα από τα κλασικά αστειάκια για τον γυναικείο τρόπο σκέψης: Οι γυναίκες είναι απλές. Το «ναι» σημαίνει «ναι». Το «όχι» σημαίνει «ναι» και ταυτόχρονα «όχι» αλλά και «ίσως». Αλλά το «ίσως» σημαίνει ή «ναι» ή και «όχι». Και εντάξει, αν το σκεφτείς μόνο για κάποια δευτερόλεπτα και αν μείνεις στην επιφάνεια της φράσης, θα πεις δίκιο έχει, ναι, είναι και αστείο ως ένα σημείο.

Είμαστε πολύπλοκες, καμιά δεν το αρνείται πιστεύω. Αλλά ταυτόχρονα είμαστε και απλές. Επίσης συμφωνούμε όλες σε αυτό. Πολύπλοκες, γιατί έτσι μας ζητήθηκε να είμαστε. Δεν ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε σήμερα δε θα ξέρουμε τι θέλουμε ή θα έχουμε τα νεύρα μας χωρίς προφανή λόγο. Και για να ρίξω λίγο φως στην κατάσταση και να βοηθήσω τους φίλους άντρες, πάντα υπάρχει λόγος. Μπορεί να πάει και αιώνες πίσω αυτό το νεύρο και η κούραση.

Σκεφτείτε το σε μεγάλη κλίμακα. Σε όλες τι εποχές και σε όλα τα επίπεδα κοινωνιών. Στις αναπτυγμένες χώρες, στις αναπτυσσόμενες ή και αυτές του Τρίτου Κόσμου. Ξεκομμένες για χρόνια οι γυναίκες από την εκπαίδευση και προγραμματισμένες να στοχεύουμε στο γάμο, τα παιδιά και την οικογένεια. Παντρεμένες χωρίς τη θέλησή μας με κάποιον που άλλοι ονειρεύτηκαν. Αναγκασμένες να στηρίζουμε τους πάντες αλλά όχι τόσο τον εαυτό μας. Σε διαρκή αγώνα για δικαιώματα και ίση μεταχείριση. Αιώνιες νοσοκόμες και όχι γιατροί. Σκιές πίσω από σχεδόν κάθε επιτυχία κάποιου άντρα. Υπεύθυνες να προσέχουμε τι λέμε στον σύζυγο, τον πατέρα, τον αδερφό, τον γιο, τον φίλο. Μην μας πάθει και τίποτα, αν ακούσει και καμιά αλήθεια.

Τι να κάνεις λοιπόν; Αναγκαστικά προσαρμόζεσαι, μαθαίνεις να καμουφλάρεις την πραγματικότητα, σε σημείο που, αιώνες μετά, το «ναι» να είναι «όχι» αλλά ίσως και «ναι». Και πάει λέγοντας. Ίσως να θέλουμε να λέμε «ναι» και να το εννοούμε. Ίσως πάλι και όχι. Το «ναι» ίσως όντως να είναι «όχι» και το «όχι» «ναι» , γιατί το «ίσως» χρόνια τώρα συνήθως είναι «όχι».

Κι επειδή (δεν) ξέρουμε τι μας γίνεται, στο επόμενο άρθρο δώρο ένα woman translator.

Planet M

Τι να γράψω τώρα; Εμ.. γενικά αλλάζω, όπως οι εποχές και ο άνεμος... Κάποιες σταθερές αξίες πάντως, όλα αυτά τα χρόνια, είναι οι ταινίες, τα βιβλία, η φωτογραφία, το μποξ, η μουσική, τα κάστανα και το καλαμπόκι (άσχετα τα δυο τελευταία, αλλά ήθελα να τα βάλω). Επίσης, οι ειλικρινείς άνθρωποι.

Add comment

Κατηγορίες