mypressious.gr

Κυριακή, γιορτή και σχόλη … Να ’ταν η ΖΩΗ μας ΟΛΗ

Η Βουγιουκλάκη είχε δίκιο κι εγώ με τη σειρά μου συμφωνώ κι επαυξάνω· «τι ωραία που ‘ναι η Κυριακή, αχ να ‘ταν πιο μεγάλη, γιατί περνάει γρήγορα, κι αργεί να έρθει η άλλη …». Ειδικά όταν ξυπνάς μία φυσιολογική ώρα και δε χάνεις όλο το πρωινό, έχεις στη διάθεσή σου άπλετο χρόνο να κάνεις όλα αυτά που δεν προλαβαίνεις μέσα στην εβδομάδα. Millennial γαρ με περικεφαλαία και ταμπελάκι με neon γράμματα περασμένο στο λαιμό, όσο οργανωτική κι οργανωμένη κι αν είμαι – παινεύω και το σπίτι μου σαφέστατα μιας και δε θέλω να πέσει και να με πλακώσει -, κάποια πράγματα τα αμελώ εν γνώσει μου και τα συμμαζεύω προσωρινά στο πίσω μέρος του μυαλού ή της ντουλάπας μου μέχρι να βρω τον χρόνο και την όρεξη να ασχοληθώ μαζί τους. Ευτυχώς που δεν κάνω το ίδιο και με τους ανθρώπους· ή μήπως το κάνω;

Ξυπνάς, λοιπόν, σχετικά νωρίς, απολαμβάνεις το καφεδάκι που έκανες παρέα με τα νέα – όχι πλέον του ANT1 αλλά του Τάκη – στα social media, σχολιάζεις, δίνεις «απλόχερα» τον απαραίτητο αριθμό like που σου αναλογεί ημερησίως – μη σε πούνε υπερβολικό αλλά ούτε και τσιφούτη, ακούς τα τραγουδάκια σου στο Youtube, και να, κάπως έτσι «κρατς» κι εσύ το πρωινό της Κυριακής σε ένα κάποιο επίπεδο, τζάμπα δε βλέπεις Master Chef άλλωστε …

Ο χρόνος όμως είναι σαν το νεράκι, γρήγορα κυλάει και πίσω δε γυρνάει, όπως κάποτε τραγουδούσε η Φωτεινούλα η Δάρρα, αλλά μην την ακούσατε από τότε … Στο δια ταύτα, έφτασε το μεσημεράκι, κι εσύ ανάθεμα κι αν έκανες κάτι πρακτικό από όλα αυτά τα pending στη νοητή σου λίστα. Βγήκες για καφέ με τη φίλη που έχεις να δεις καιρό; Όχι. Καθάρισες το σπίτι; Όχι στο τετράγωνο. Έγραψες το κείμενο που σκέφτεσαι μέρες τώρα; Όχι στον κύβο. Κακά τα ψέματα, η 28η Οκτωβρίου είναι εμπράκτως η αγαπημένη σου μέρα και τα μαθηματικά η μεγάλη σου αδυναμία, κυριολεκτικά και μεταφορικά ως φαίνεται.

Γιατί όταν όλη την εβδομάδα τρέχεις να προλάβεις τα της δουλειάς, τα του σπιτιού, τα του σκυλιού, την Κυριακή θέλεις πολύ απλά να πραγματοποιείς couch surfing ωσάν σωστό χοντροcouch potato από τον έναν καναπέ του σπιτιού στον άλλο και να μην καις ούτε θερμίδα αλλά ούτε και φαιά ουσία

Και για να μην τα πολυλογώ και καταντήσω γραφική, έφτασε και το απόγευμα, ακολούθησε και το βραδάκι, κι εσύ ζήτημα αν καταπιάστηκες με τα μισά από όσα ήθελες. Το επιμύθιο είναι το εξής. Η Κυριακή είναι η μέρα του procrastination, η μέρα που κωλυσιεργούμε αυθόρμητα κι εντέλει πολύ συνειδητά, ο καθένας χωριστά αλλά ουσιαστικά όλοι μαζί, σαν να ανήκουμε σε ΜΚΟ με κοινό στόχο. Γιατί όταν όλη την εβδομάδα τρέχεις να προλάβεις τα της δουλειάς, τα του σπιτιού, τα του σκυλιού, την Κυριακή θέλεις πολύ απλά να πραγματοποιείς couch surfing ωσάν σωστό χοντροcouch potato από τον έναν καναπέ του σπιτιού στον άλλο και να μην καις ούτε θερμίδα αλλά ούτε και φαιά ουσία· το αντίθετο μάλιστα, την Κυριακή οι θερμίδες εισχωρούν στο είναι σου σαν καραμελάκια Tic Tac και δε μετράνε, σίγουρα υπάρχει έρευνα που υποστηρίζει τον ευσεβή μου πόθο.

Και μπορεί η Κυρια-κή ειδικά τους χειμερινούς μήνες να θεωρείται η πιο μελαγχολική μέρα της βδομάδας, αλλά σίγουρα το πρωινό ξύπνημα της Δευτέρας είναι η χειρότερη εφεύρεση του ανθρώπου. Άργησα να το καταλάβω, αλλά τώρα στα 31 παρά κάτι έχω πλέον παραδοθεί στη μοίρα μου και οι δυο μας κάνουμε τέλειο παρεάκι κάθε Κυριακή πρωί μέχρι και βραδάκι. Το πρωί της Δευτέρας, να ξέρεις, αναπολώ και αυτήν και το potential της.

Ellie-Joy

Ταξίδια, βιβλία, ταινίες, φωτογραφία, μουσική, φαγητό, σοκολάτα, κρασί, σκυλιά, άνθρωποι με "ανοιχτά" μυαλά. "These are a few of my favourite things."

Add comment

Κατηγορίες